Kilis'in En Zengin ve En Fakir İlçeleri Hangisi?

Kilis’te ilçeler arasındaki ekonomik yapı ve yaşam koşulları son yıllarda daha net biçimde ortaya çıkmaya başladı. Kent genelinde ticaret, kamu istihdamı ve sınır ticaretinin etkisi bazı bölgelerde refah seviyesini yukarı taşırken, kırsal ağırlıklı ilçelerde ise gelir düzeyinin daha sınırlı kaldığı görülüyor. İlçeler arasındaki bu fark, yalnızca hane gelirleriyle sınırlı kalmıyor; eğitim imkânları, sosyal yaşam, istihdam olanakları ve altyapı hizmetleri gibi birçok alanda da hissediliyor.

Merkez İlçe Ekonomik Hareketliliğin Odağında Yer Alıyor

Kilis’te ekonomik canlılığın en yoğun hissedildiği yerlerin başında Kilis Merkez geliyor. İl merkezi, kamu kurumlarının büyük bölümünü barındırması, ticaretin burada yoğunlaşması ve hizmet sektörünün gelişmiş olması nedeniyle kentin en yüksek gelir seviyesine sahip bölgesi olarak öne çıkıyor. Esnaf faaliyetleri, küçük ve orta ölçekli işletmeler ile sınır ticaretinden elde edilen gelirler, merkez ilçede yaşayan hanelerin ekonomik durumunu olumlu etkiliyor.

Merkez ilçede eğitim kurumlarının, sağlık hizmetlerinin ve sosyal alanların diğer ilçelere göre daha fazla olması da yaşam kalitesini artıran unsurlar arasında yer alıyor. Bu nedenle Kilis’te refah düzeyi en yüksek ilçe olarak genellikle merkez gösteriliyor.

Elbeyli İlçesi Sınırlı İmkânlarla Orta Seviyede Kalıyor

Elbeyli, Kilis merkezine göre daha sınırlı bir ekonomik yapıya sahip olsa da tamamen yoksul ilçeler arasında değerlendirilmiyor. Tarım ve hayvancılık faaliyetlerinin ön planda olduğu Elbeyli’de, hane gelirleri büyük ölçüde mevsimsel üretime bağlı olarak şekilleniyor. İlçede sanayi ve hizmet sektörünün sınırlı olması, istihdam seçeneklerini daraltıyor.

Buna rağmen Elbeyli’de temel kamu hizmetlerine erişim sağlanabiliyor ve il merkezine olan görece yakınlık, ilçede yaşayanların ekonomik açıdan tamamen izole olmasını engelliyor. Bu özellikleriyle Elbeyli, Kilis genelinde orta seviyede bir ekonomik profile sahip ilçe olarak değerlendiriliyor.

Musabeyli Gelir Düzeyinin En Düşük Olduğu İlçeler Arasında Gösteriliyor

Kilis’in ekonomik açıdan en zor koşullara sahip ilçelerinden biri olarak Musabeyli öne çıkıyor. İlçede nüfusun büyük bölümü tarım ve hayvancılıkla geçimini sağlıyor ve gelir kaynaklarının çeşitliliği oldukça sınırlı. Sanayi yatırımlarının yok denecek kadar az olması, istihdam olanaklarını ciddi şekilde kısıtlıyor.

Musabeyli’de genç nüfusun önemli bir kısmı iş bulabilmek amacıyla il merkezine ya da çevre illere göç ediyor. Bu durum, ilçede hem ekonomik hem de sosyal açıdan bir daralmaya yol açıyor. Eğitim ve sağlık hizmetlerine erişimde de merkeze bağımlı bir yapı bulunması, yaşam standartlarının düşük seviyede kalmasına neden oluyor.

Polateli Kırsal Yapısıyla Yoksulluk Riskini Taşıyor

Polateli, kırsal nüfusun yoğun olduğu ve ekonomik faaliyetlerin büyük ölçüde tarıma dayandığı ilçelerden biri olarak dikkat çekiyor. Tarımsal üretimin büyük oranda aile işletmeleri üzerinden yürütülmesi, gelir seviyesinin sınırlı kalmasına yol açıyor. İlçede sanayi ve ticaret faaliyetlerinin yok denecek kadar az olması, Polateli’yi Kilis’in en yoksul ilçeleri arasına taşıyor.

Polateli’de sosyal yaşam olanaklarının sınırlı olması, eğitim ve istihdam imkânlarının yetersizliği ile birleştiğinde, yaşam kalitesi merkez ilçeye kıyasla oldukça düşük seviyede kalıyor. İlçede nüfusun yaş ortalamasının yükselmesi ve gençlerin göç etmesi de ekonomik yapıyı zayıflatan önemli faktörler arasında yer alıyor.

İlçeler Arasındaki Fark Yerel Kalkınma Tartışmalarını Gündeme Getiriyor

Kilis’te merkez ile kırsal ilçeler arasındaki gelir ve yaşam standardı farkı, yerel kalkınma politikalarının önemini bir kez daha ortaya koyuyor. Merkez ilçede yoğunlaşan ekonomik imkânlar, diğer ilçelerde aynı ölçüde hissedilmiyor. Tarımın modernleştirilmesi, küçük ölçekli üretim alanlarının desteklenmesi ve genç nüfusa yönelik istihdam projeleri, özellikle Musabeyli ve Polateli gibi ilçelerde öne çıkan ihtiyaçlar arasında bulunuyor.

Ortaya çıkan tablo, Kilis’in tek tip bir ekonomik yapıya sahip olmadığını net biçimde gösteriyor. Bir yanda refah düzeyi görece yüksek bir merkez ilçe bulunurken, diğer yanda geçim mücadelesinin daha ağır şartlar altında sürdüğü ilçeler yer alıyor. Bu fark, Kilis’in gelecekteki sosyal ve ekonomik planlamalarında dengeli ve bölgeye özgü adımların atılmasını zorunlu kılıyor.

Kaynak: Zeki Ersin Yıldırım