Malatya'nın En Zengin ve En Yoksul İlçeleri Hangisi?

Malatya'da ilçeler arasındaki ekonomik yapı ve yaşam koşulları son yıllarda daha görünür hle gelmiş durumda. Şehir merkezinde yoğunlaşan ticaret, sanayi ve hizmet faaliyetleri bazı ilçeleri ekonomik açıdan öne çıkarırken, kırsal ağırlıklı ilçelerde ise gelir düzeyinin daha sınırlı kaldığı görülüyor. İlçeler arasındaki bu fark, yalnızca kazanç seviyeleriyle değil; eğitim, istihdam, altyapı ve sosyal imknlar gibi birçok başlıkta kendini hissettiriyor. Malatya genelinde yapılan değerlendirmeler, kent merkezine yakın ilçelerle uzak bölgeler arasında belirgin bir yaşam standardı ayrımı olduğunu ortaya koyuyor.

Merkez İlçeler Ekonomik Gücün Toplandığı Alanlar Oluyor

Malatya'da ekonomik hareketliliğin en yoğun olduğu bölgelerin başında Yeşilyurt ve Battalgazi geliyor. Özellikle Yeşilyurt, modern konut projeleri, alışveriş alanları ve gelişen hizmet sektörüyle kentin en yüksek gelir seviyesine sahip ilçesi olarak öne çıkıyor. İlçede yaşayan hanelerin önemli bir bölümü düzenli gelire sahipken, özel sektör yatırımları ve kamu kurumlarının yoğunluğu da ekonomik canlılığı artırıyor.

Battalgazi ise hem tarihi dokusu hem de yeni yerleşim alanlarıyla farklı bir yapı sergiliyor. İlçenin merkezi bölgelerinde ticaret ve kamu hizmetleri ön plandayken, bazı mahallelerinde kırsal özellikler hl korunuyor. Buna rağmen Battalgazi, Malatya'nın genel ekonomik ortalamasının üzerinde bir profil çiziyor ve kentte refah seviyesinin daha yüksek hissedildiği ilçeler arasında gösteriliyor.

Kent Merkezine Yakın İlçeler Orta Üst Seviyede Yer Alıyor

Malatya merkezine ulaşım açısından avantajlı konumda bulunan ilçeler, ekonomik açıdan orta üst seviyede değerlendiriliyor. Akçadağ, tarım ve hayvancılığın yanı sıra son yıllarda gelişen küçük ölçekli ticaretle öne çıkan ilçelerden biri olarak dikkat çekiyor. Kayısı üretiminin yaygın olması, hane gelirlerinin belirli bir seviyede tutulmasını sağlıyor. Ancak sanayi ve hizmet sektörünün sınırlı olması, ilçenin ekonomik potansiyelini belirli bir noktada tutuyor.

Benzer şekilde Darende, turizm ve tarımın birlikte yürütüldüğü bir ilçe profili çiziyor. Tarihi ve doğal değerleri sayesinde belirli dönemlerde ekonomik hareketlilik yaşansa da bu canlılık yıl geneline eşit şekilde yayılmıyor. Darende, Malatya genelinde ne en zengin ne de en yoksul ilçeler arasında yer alıyor ve dengeli bir ekonomik yapıya sahip olarak değerlendiriliyor.

Kırsal Ağırlıklı İlçelerde Gelir Seviyesi Daha Düşük Seyrediyor

Malatya'nın bazı ilçelerinde ise ekonomik imknların sınırlı olduğu görülüyor. Doğanşehir ve Pütürge, kırsal nüfusun yoğun olduğu ve tarıma dayalı geçimin öne çıktığı ilçeler arasında bulunuyor. Bu bölgelerde sanayi yatırımlarının sınırlı olması, istihdam seçeneklerini daraltıyor. Özellikle genç nüfusun iş bulma amacıyla il merkezine ya da farklı şehirlere göç etmesi, ekonomik yapıyı daha da zayıflatıyor.

Pütürge'de gelir seviyesinin düşüklüğü, altyapı ve sosyal hizmetlere erişimde de kendini gösteriyor. Eğitim ve sağlık gibi alanlarda merkeze bağımlı bir yapı söz konusu. Bu durum, ilçede yaşam standartlarının Malatya ortalamasının altında kalmasına neden oluyor.

En Yoksul İlçeler Göç ve İşsizlikle Mücadele Ediyor

Malatya'da ekonomik açıdan en zor koşullara sahip ilçeler arasında Kuluncak ve Kale öne çıkıyor. Bu ilçelerde nüfusun büyük bölümü tarım ve hayvancılıkla geçimini sağlarken, gelir kaynaklarının çeşitlenmemesi önemli bir sorun olarak öne çıkıyor. İşsizlik oranlarının yüksek olması ve genç nüfusun ilçede kalmak istememesi, ekonomik daralmayı derinleştiriyor.

Kuluncak ve Kale'de sosyal yaşam olanaklarının sınırlı olması da yaşam kalitesini doğrudan etkiliyor. Eğitim ve istihdam imknlarının artmaması hlinde bu ilçelerdeki nüfus kaybının devam etmesi bekleniyor.

İlçeler Arasındaki Fark Yerel Politikaları Gündeme Taşıyor

Malatya'da ilçeler arasındaki gelir ve yaşam standardı farkı, yerel yönetimlerin önceliklerini de şekillendiriyor. Ekonomik olarak güçlü ilçelerde yatırımlar hız kazanırken, dezavantajlı bölgelerde destek ihtiyacı daha belirgin hle geliyor. Tarımın modernleştirilmesi, küçük sanayi alanlarının oluşturulması ve gençlere yönelik istihdam projeleri, yoksul ilçelerde öne çıkan beklentiler arasında yer alıyor.

Malatya'nın ilçeleri arasındaki bu tablo, kentin tek tip bir ekonomik yapıya sahip olmadığını açık biçimde gösteriyor. Bazı ilçeler refah seviyesiyle dikkat çekerken, bazı bölgelerde ise yaşam mücadelesi daha ağır şartlar altında sürüyor. Bu fark, Malatya'nın gelecekteki kalkınma adımlarında dengeli ve bölgeye özgü politikaların önemini bir kez daha ortaya koyuyor.

Kaynak: Zeki Ersin Yıldırım